در این پژوهش، تاثیر خودمهاری دانش آموزان بر جو روانی- اجتماعی کلاس های دختران و پسران بررسی شده است. امروزه، پژوهش های پرورشی و آموزشی، به جای تمرکز بر پی آمدهای آزمودنی و استاندارد شده مانند هوش و استعداد تحصیلی، بر جنبه های پیرامونی فرآیند یادگیری متمرکز شده است. به گونه ای که پژوهش های فراوانی نقش و تاثیر فرآیندهای شناختی و عاطفی فراگیر آن را بر جو روانی- اجتماعی چیره بر کلاس کرده اند. توانایی دانش آموزان در خودمهاری، از متغیرهای مهم تاثیرگذار بر جو روانی- اجتماعی چیره بر کلاس است که در این پژوهش تاثیر آن بر ابعاد برخورد (اصطکاک)، همبستگی، انضباط، و رقابت در جو روانی کلاس بررسی شده است. برای این کار، 494 دانش آموز دوره راهنمایی (240 پسر و 254 دختر) در شیراز به شیوه تصادفی گزیده شدند و به پرسش نامه های جو روانی کلاس و مقیاس خودمهاری پاسخ گفتند. یافته ها نشان داد که تاثیر دادوستدی خودمهاری و جنسیت بر جو روانی- اجتماعی چیره بر کلاس معنادار است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین جو سازمانی حمایتی و رفتارهای مشارکت جویانه مثبت مشتری با توجه به نقش پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سرمایه روانشناختی و جو امن روانی-اجتماعی سازمان بر رفتارهای فرانقش درگیری مشتری با توجه به نقش میانجی رفتارهای فرانقش کارکنان، اعم از رفتارهای انطباقی و پیشگامانه انجام شده است. همچنین این پژوهش، نقش تعدیلی جو امن روانی-اجتماعی سازمان را در رابطه بین سرمایه روانشناختی و رفتارهای فرانقش کارکنان مورد بررسی قرار داده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ نحوه گردآوری داده ها، پیمایشی/ همبستگی است. نمونه ها با توجه به یکسان سازی شامل 200 کارمند و 200 مشتری شرکتهای بیمه بودند که به روش تصادفی طبقه ای و تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری و نرم افزارهای 24 SPSS، 23 Amosو برنامه Process macro تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها، حاکی از تاثیر مستقیم سرمایه روانشناختی و جو امن روانی-اجتماعی بر رفتارهای فرانقش مربوط به کار کارکنان دارد. نتایج همچنین تایید کرد که رفتارهای فرانقش کارکنان رابطه معناداری با رفتارهای فرانقش مشتری دارند. نهایتا، یافته ها نشان داد که جو امن روانی-اجتماعی به عنوان یک عامل سازمانی در تعامل با سرمایه روانشناختی، بر رفتارهای فرانقش مربوط به کار کارکنان تاثیر مثبت دارد.

به منظور کنکاش در قلمرو فرهنگ مدرسه و بررسی جّو روانی- اجتماعی کلاس به عنوان یکی از مؤلفه های آن،415 دانش آموز اول تا سوم راهنمایی(217 پسر 198 دختر) پرسشنامه جّو روانی - اجتماعی کلاس (فرایزر و همکاران،1995) را تکمیل کردند.این مقیاس مشتمل بر چهار مقیاس فرعی انسجام،انضباط،رقابت، و اصطکاک می باشد.نمره کلی دختران در این پرسشنامه،به طور معنی داری بیش از پسران بود.تعامل جنسیت و پایه تحصیلی،تأثیر معنی داری بر نمرة جّو کلاسی نداشت.بررسی بیشتر نشان داد که انسجام در دانش آموزان کلاس اول راهنمایی بیش از دانش آموزان کلاس سوم است.و بین سایر گروهها تفاوت معنی داری مشاهده نشد.در دو مقیاس فرعی رقابت و اصطکاک،نمر ه های پسران بیشتر بود،د حالی که نمره های دختران در دو مقیاس فرعی انسجام و انضباط بیش از پسران بود.یافته های این پژوهش در پرتو روند پژوهشی مربوطه به بحث گذاشته شده اند و پیشنهادهایی برای پژوهش بیشتر مطرح شده است.

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی امکان پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دوره راهنمایی بر اساس اضطراب اجتماعی و جو روانی - اجتماعی کلاس بود. بدین منظور نمونه 550 نفری (250 دختر و 300 پسر) از دانش آموزان سال سوم راهنمایی در شهرستان جیرفت به شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز از پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی، مقیاس اضطراب اجتماعی برای نوجوانان، و مقیاس جو روانی کلاس استفاده شد. برای تحلیل داده ها، روش آماری رگرسیون چندگانه (به شیوه همزمان) استفاده شد. نتایج بررسی اثر همزمان اضطراب و جو روانی - اجتماعی در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی نشان داد که مولفه رقابت در مقیاس جو روانی اجتماعی پیش بینی کننده منفی و معنادار خودکارآمدی تحصیلی است و همچنین مولفه های اصطکاک و انضباط، به صورت مثبت و معنادار بعد استعداد در خودکارآمدی تحصیلی را پیش بینی می کند. همچنین، مولفه انضباط به صورت مثبت و معنادار بعد بافت در خودکارآمدی تحصیلی را پیش بینی می کند. از بین ابعاد اضطراب بعد اجتناب از موقعیت جدید، می تواند بافت را به صورت مثبت پیش بینی کند. در پیش بینی بعد تلاش توسط ابعاد دو متغیر اضطراب و جو مشخص شد انضباط در جو روانی - اجتماعی و بعد اجتناب از موقیت جدید در متغیر اضطراب به صورت منفی تلاش را پیش بینی کنند. در نتیجه می توان بیان کرد در بررسی اثر همزمان متغیرها، جو روانی - اجتماعی و ابعاد آن نقش مهمتری در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارند.

زمینه و هدف: جو روانی- اجتماعی مفهومی کلی برای توصیف، توضیح و تبیین ویژگی های خاص یک کلاس درس است و تاثیرات معنی داری بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان دارد. این مطالعه برای اولین بار در ایران به منظور بررسی ارتباط جو روانی- اجتماعی کلاس با پیشرفت تحصیلی دانشجویان از دیدگاه استادان و دانشجویان مقطع دکتری حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی کرمان صورت گرفت.روش کار: پژوهش حاضر از نوع سرشماری و با استفاده از پرسش نامه جو روانی- اجتماعی کلاس بر روی 222 نفر از دانشجویان رشته های پزشکی، دندان پزشکی و داروسازی و 21 نفر از استادان آن ها در سال 1393 در دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. اطلاعات در پایان ترم دوم همراه با دریافت کارنامه تحصیلی دانشجویان جمع آوری گردید. نرم افزار آماری SPSS و آزمون های Independent t،Paired t  و ANOVA و شاخص های مرکزی و پراکندگی و همبستگی Pearson جهت تجزیه و تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها: مقایسه نمره انتظار (4.77±(31.80 و ادراک (4.60±29.20) استادان از جو کلاس، نشان دهنده اختلاف معنی داری بود (P<0.050). با استفاده از آزمون ANOVA، سطح انتظار استادان بیشتر از ادراک مشاهده شد. مقایسه نمره انتظار (4.37±29.03) و ادراک (5.10±24.433) دانشجویان از جو کلاس نیز نشان دهنده وجود اختلاف معنی دار و سطح بیشتر انتظار از ادراک بود ((P<0.001. بین معدل دانشجویان فقط با نمره ادراک همبستگی منفی (معکوس) و ضعیفی مشاهده شد (P=0.042).نتیجه گیری: بین سطح ادراک و انتظار استادان و دانشجویان از جو روانی- اجتماعی کلاس اختلاف معنی داری وجود دارد. می توان با شناسایی و توسعه مدل های مفهومی به ویژه تدوین و توسعه یک مدل تجربی از عملکرد تحصیلی بر پایه ویژگی های شناختی، به بهبود جو روانی- اجتماعی کلاس درس و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانشجویان کمک کرد.

هدف از انجام این پژوهش تدوین مدل درگیری تحصیلی بر اساس عوامل جو روانی اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی خانواده با نقش میانجی تاب آوری تحصیلی بود. طرح پژوهش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را دانش آموزان دوره اول متوسطه (پایه هشتم و نهم) شهرستان خرم آباد تشکیل می دهند. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی چندمرحله ای بود که با این روش 310 نفر دانش آموز دوره اول متوسطه (پایه هشتم و نهم) انتخاب و به پرسش نامه های: درگیری تحصیلی، جو روانی- اجتماعی کلاس درس، جو عاطفی خانواده و تاب آوری تحصیلی پاسخ دادند. داده ها با کمک نرم افزار amos و با روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که مدل درگیری تحصیلی درمجموع از برازش قابل قبولی برخوردار است، این موضوع نشان می دهد که داده های به دست آمده از نمونه، مدل پیشنهادی را تائید می کنند. نتایج به دست آمده ضرایب رگرسیون مستقیم بین متغیرهای پژوهش نشان داد مسیرهای مستقیم جو روانی- اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی خانواده به درگیری تحصیلی معنادار نیستند، ولی دیگر مسیرهای مستقیم و دو مسیر غیرمستقیم، مثبت و معنادار بودند، این موضوع حاکی از این است که تاب آوری تحصیلی می تواند رابطه میان جو عاطفی خانواده و درگیری تحصیلی را میانجیگری کند، بدین ترتیب می توان گفت جو روانی اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی مناسب در خانواده تاب آوری تحصیلی را بالا می برند و نتیجه بالا رفتن تاب آوری تحصیلی افزایش درگیری تحصیلی خواهد بود.

زمینه و هدف: مطابق دیدگاه های شناختی اجتماعی، مشکلات رفتاری شدیداً متأثر از عوامل محیطی هستند و تقریباً در اغلب نظریه ها و مدل هایی که برای تبیین رفتارها ارائه شده است، خانه و مدرسه به عنوان دو محیط مؤثر بر رفتارهای فرد محسوب می شوند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر جو روانی اجتماعی مدرسه بر مشکلات رفتاری درونی شده و بیرونی شده دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان بود. روش بررسی: روش پژوهش از نوع هم بستگی در قالب مدل یابی معادلات ساختاری بود. بدین منظور تعداد 506 نفر از دانش آموزان (240 دختر و 266 پسر) مقطع دوم متوسطه به شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند و پرسش نامه های مشکلات رفتاری (آخنباخ و رسکورلا، 2001) و جو روانی اجتماعی مدرسه (فریزر و همکاران، 1995) را پر کردند. داده ها با استفاده از نرم افزار Amos-23 تحلیل شد. شاخص های کلی مدل نشان دهنده برازش مناسب مدل با داده های به دست آمده بود. یافته ها: نتایج به دست آمده از آزمون مدل، نشان داد جو روانی اجتماعی مدرسه بر مشکلات رفتاری درونی شده و بیرونی شده تأثیر معنادار دارد (0٫ 001> p، 0٫ 50-=β ). نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده از این پژوهش، هرچه جو کلاس مبتنی بر انسجام و انضباط بیشتر و اصطکاک کمتری باشد، مشکلات رفتاری بیرونی شده و درونی شده کمتر خواهد بود. بر این اساس، بهبود جو روانی اجتماعی مدرسه برای کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان مقطع متوسطه دوم توصیه می شود.

زمینه و هدف: محیط آموزشگاه و مدرسه از جمله مکان هایی است که نیازمند حضور فعال دانش آموزان در فعالیت های تحصیلی است. هدف مطالعه حاضر، پیش بینی مهارت های ارتباطی بر اساس جو روانی اجتماعی کلاس درس و اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دوره متوسطه بود.مواد و روش: مطالعه به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه منطقه چهار شهر تهران در سال 1394 بودند. با استفاده از نمونه گیری خوشه ای، تعداد 210 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی، مهارت های ارتباطی و مقیاس جو روانی اجتماعی کلاس بودند. داده ها با کمک ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS- 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که ابعاد اضطراب اجتماعی به صورت معناداری در سطح معناداری 0.01 مهارت های ارتباطی را در دانشجویان پیش بینی نمود (P<0.01، 34.290= (209, 3) F). ارزش ضریب همبستگی های چندگانه (R2) برابر با 0.33 است. این یافته بدان معنا است که ورود ابعاد جو روانی اجتماعی کلاس به معادله پیش بینی، باعث شده تا 61.6 درصد از واریانس آن تبیین شود.نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که جو روانی-اجتماعی کلاس درس و اضطراب اجتماعی می تواند مهارت های ارتباطی را پیش بینی کند. از بین ابعاد اضطراب اجتماعی ترس از ارزیابی منفی و اندوه در موقعیت های عمومی، مهارت های ارتباطی را در دانش آموزان مقطع متوسطه پیش بینی می کند.

هدف این پژوهش بررسی نقش واسطه ای هیجانات پیشرفت در رابطه میان جو روانی-اجتماعی کلاس و فرسودگی تحصیلی در راستای ارائه یک مدل علّی برای روابط بین متغیرهای پژوهش بود. جامعه پژوهشی شامل تمامی دانشجویان دانشگاه الزهرا(س) تهران در سال تحصیلی 96-1395 بودندکه از میان آنها به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای، نمونه ای به تعداد 300 نفر انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از نسخه کوتاه پرسشنامه هیجان های پیشرفت پکران، گوئتز و پری (2005)، پرسشنامه جو روانی اجتماعی کلاس فریزر، گیدینگز و مک روبی(1995)، و سیاهه فرسودگی تحصیلی سالملا ییظآرو و همکاران، ( 2009) استفاده شد. برای پردازش داده هاازروش تحلیل مسیر استفاده شد. شاخص های حاصل از نتایج، حاکی از برازش بسیار خوب در مدل بود. واثر مستقیم جو روانی اجتماعی کلاس مؤلفه همبستگی بر روی هیجان های منفی 13/0-و بر روی هیجان های مثبت15/0 و معنادار و مؤلفه اصطکاک بر روی هیجان های مثبت25/0-و بر روی هیجان های منفی 23/0 و معنادار و اثر مستقیم هیجان های مثبت بر روی فرسودگی 04/0-و هیجان های منفی بر روی فرسودگی 06/0 و اثر غیر مستقیم همبستگی بر روی فرسودگی تحصیلی با واسطه هیجان های مثبت و منف ی به ترتیب 04/0-و06/0-و اثر غیر مستقیم اصطکاک بر روی فرسودگی با واسطه هیجانات مثبت و منفی 07/0و 08/0 بدست آمد و و 42% واریانس فرسودگی تحصیلی و 36% واریانس هیجانات مثبت و 38% واریانس هیجانات منفی تبیین شد.